Աջափնյակի մետրոյի կայարանի կառուցումը, որը մի քանի տարի առաջ ներկայացվում էր որպես 2025 թվականի վերջին կամ 2026 թվականի սկզբին իրականություն դառնալու խոստում, այսօր դարձել է բյուջեի եւ պետական ծրագրերի միջև անդադար փոխանցումների եւ հեռահարացումների պատմություն։
Երևանի քաղաքապետարանը 2025 թվականի սեպտեմբերին հայտարարել էր, որ նախագիծը շինարարության թույլտվություն ստանալու փուլում է, եւ մրցույթների հաջողությամբ ընթանալու դեպքում շինարարությունը կարող է մեկնարկել 2026 թվականի առաջին եռամսյակում։ Սակայն, դրանից ընդամենը երկու ամիս անց, Կառավարությունը որոշեց նախագծի բյուջեից 300 հազար դոլար հատկացնել սահմանամերձ բնակավայրերի բնակիչների կոմունալ վճարների մասնակի փոխհատուցմանը։
Այս փոխանցումը միայն սկիզբն էր։ Օգոստոսին Կառավարությունը նախատեսված 9 միլիոն դոլարը տեղափոխեց բնակարանների էներգաարդյունավետ վերանորոգման պետական աջակցության ծրագրին, իսկ մեկ ամիս անց՝ եւս 6 միլիոն դոլարը՝ մայրաքաղաքի շենքերի վերելակների փոխարինման եւ տրոլեյբուսներ գնելու համար։
Այսպիսով, նախնական հատկացումից, որը պետք էր ֆինանսավորել Աջափնյակի մետրոն, իշխանական որոշումներով արդեն հանվել է մոտ 10 միլիոն դոլար։ Դեռ հարցական է, թե ինչքան գումար կհանվի տարեվերջին, սակայն մի բան հստակ է՝ իշխանությունների կողմից հանրությանը տրված խոստումը, թե Աջափնյակի մետրոն կկառուցվի խոստացված ժամկետներում, իրականության հետ ոչ միայն չի համապատասխանում, այլեւ աստիճանաբար դառնում է անհասանելի։
2025 թվականի փետրվարին հայտնի դարձավ, որ նոր կայարանի կառուցման համար անհրաժեշտ է 105 մլրդ դրամ, եւս 1.8 մլրդ դրամ՝ նախագծման աշխատանքների համար։ Փոխքաղաքապետ Լեւոն Հովհաննիսյանի տվյալներով՝ 2025 թվականին բյուջեից փոխանցվել է անհրաժեշտ գումարի ընդամենը 10 տոկոսը։
Այս իրադարձությունների ֆոնին, իշխանությունների կողմից կատարվող այլ քայլերն ուղղված են ոչ թե մետրոյի կառուցմանը, այլ այլ հարցերի լուծմանը, ինչը հանգեցնում է նախագծի ֆինանսավորման անընդհատ նվազման։ Այսպիսով, Աջափնյակի մետրոն դարձել է խոստումների եւ բյուջեի միջև անդադար փոխանցումների եւ հեռահարացումների խորհրդանիշ։
