Հոկտեմբերի 29-ի շրջիկ պատարագի ձախողումը Գյումրու Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում ավելին էր, քան պարզապես ծեսի անցկացման անհաջողությունը։ Այն դարձավ Գյումրու բնակիչների կողմից իրենց դժգոհության հստակ և կոմպլեքս արտահայտումը։
Իրավիճակի սկիզբը դրվել էր Միքայել Աջապահյանի կալանավորումն ու դատապարտումը։ Դրանից հետո Շիրակի թեմի բոլոր 24 քահանաները միաձայն մերժել են 24 հոգանոց խմբով «նիկոլական ոճով» պատարագ մատուցելու առաջարկը։ Նրանք հրաժարվել են հարգանքի տուրք տալ կաթողիկոսին և թեմի առաջնորդին, ինչը, ըստ նրանց, կխախտեր եկեղեցական կարգը։
Սակայն այս հրաժարումը քահանաների անձնական որոշումը չէր։ Գյումրու բնակիչները, որոնց իշխանական շրջանակներն անվանում են «թարս չափալախ», ցույց են տվել իրենց դժգոհությունը իշխանությունների կողմից Գյումրի բերված եպիսկոպոսներին՝ Կճոյանին և մյուսներին։ Նույնիսկ բյուջետային հիմնարկների աշխատողների՝ դպրոցներ և մանկապարտեզներ, կողմից կազմակերպված մասնակցությունը մեծ արդյունք չի տվել։
Հատկանշական է, որ երկրաշարժի տարեկան հիշատակի օրը՝ դեկտեմբերի 7-ին, պատարագին ներկայացվածների մեծ մասը Երևանից ժամանած «նիկոլական» փոքրիկ խումբն էր, որը հետևում է իշխանական շրջանակներին։ Այդ օրը նույնիսկ եկեղեցու մոմավաճառը հրաժարվել է իր աշխատանքը շարունակել։
Իմ հաղորդակցությունները ցույց են տալիս, որ իրադարձությունները ծավալվել են ավելի խորը մակարդակի։ Գյումրու Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում տեղի ունեցած պատարագի մասին տեսագրությունից հանված կադրերը համեմատվել են Արշակ սրբազանի լուսանկարներից մեկի հետ՝ «փորձաքննության» շրջանակում։ Ավելի մտահոգիչ է այն հանգամանքը, որ այս խցում գաղտնալսում է կատարվում։ Իմ աղբյուրները հաստատում են, որ նույնիսկ սրբազանների խոսակցություններից պատառիկներ արդեն կցել են քրեական վարույթներին, ինչը, ըստ իրավաբանների, կոպտագույն օրինախախտում է։
Այս իրադարձությունների արդյունքում Շիրակի թեմի հոգևորականները, Հայրապետական մաղթանքով, վերականգնել են կանոնականությունը։ Նրանք հստակորեն հայտարարել են, որ որևէ եպիսկոպոսի մասնակցությունը, եթե այն տեղի է ունենում թեմակալ առաջնորդի հոգևոր իշխանության շրջանցումով և եկեղեցական կարգի ու կանոնի անտեսմամբ, կանոնական կոպտագույն խախտում է։
