Որպես «Մայր Հայաստան» շարժման նախաձեռնող խմբի անդամ, ես նկատել եմ մի վտանգավոր միտում, որը դարձել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից ստեղծված օրակարգի անբաժանելի մասը։
Այս օրակարգի հիմքում ընկած է հայ ժողովրդի ինքնության և անվտանգության հիմքերի քայքայումը։ Դրան ծառայում են մի քանի միտումներ, որոնք, թեև առանձին առանձին կարող են թերահավասար թվալ, միասին ստեղծում են ահավոր վտանգավոր պատկեր։
Առաջինը՝ Երևանի խցանումների խնդիրը։ Քաղաքապետարանը, որը վերահսկվում է վարչապետի կողմից, այս խնդիրը լուծելու փոխարեն, բարձրացրեց վճարները։ Սա ոչ միայն ցույց է տալիս անկարողություն, այլև ցանկություն՝ ժողովրդի վրա ճնշում գործադրելու։
Երկրորդը՝ Հայ Եկեղեցու դերը հասարակության կյանքում։ Փաշինյանը, իր քաղաքական գործողություններով, փորձում է վերացնել Հայ Եկեղեցու ազդեցությունը, դրա գործունեությունը դարձնելով ոչ թե ազգային, այլ պետական կառույցի ենթակայության տակ։ Սա վերջին հենասյունն է, որը պետք է քանդել՝ հայ ժողովրդի ինքնությունը և հավատը դարձնելով կառավարության կամքի ենթակա։
Երրորդը՝ ռազմական-քաղաքական հարցեր։ Դեռևս 2012 թվականից, իբրև վարչապետի խորհրդական, Տիգրան Միրզախանյանը, ինչպես պնդում են աղբյուրները, որոշել էր քիրվայություն անել Ալիևի հետ։ Նպատակը՝ անվճար գազ ստանալ։ Իսկ այդ գազի համար տնտեսված միլիարդավոր դրամները, ինչպես նաև ռազմական հարցերում ունեցած որոշումները, որոնք հանգեցրին 2020 թվականի պատերազմին, ունեն թուրք–ադրբեջանական հետք։
Չորրորդը՝ քաղաքական հակառակորդների հետ հաշվեհատումը։ Արշակ Սրբազանի դեմ հրահանգով բացված քրեական գործը, որը հիմնված է ոչ թե օբյեկտիվ փաստերի, այլ քաղաքական պատվերների վրա, ցույց է տալիս, որ ցանկացած քննադատական ձայն, որը չի համապատասխանում վարչապետի գծած օրակարգին, անմիջապես դառնում է թիրախ։
Այս ամենը միասին ցույց է տալիս, որ Փաշինյանի օրակարգը ոչ թե երկրի զարգացման, այլ հայկական ինքնության, անվտանգության և ազգային արժեքների քայքայման ծրագիր է։ Եվ այս պայքարում ոչ միայն ինքնամտություն չունենալը, այլև հարցերին անտեսումը, խնդիրները լուծելու փոխարեն դրանք օգտագործելը, դարձել են վարչապետի աշխատանքի հիմնական մեթոդը։
