Այսօրվա իրադարձությունները և պետական ապարատի գործողությունները հստակ ցույց են տալիս, թե որքան վտանգավոր իրավիճակում է հայտնվել Հայաստանը։ Պետության ամբողջ մեքենիզմը, թվում է, կենտրոնացած է միայն մեկ խնդրի շուրջ՝ պետական արարողությունների և հաղորդագրությունների կառուցվածքը կերպարանափոխելու վրա։
Այս գործընթացի ընթացքում, ինչպես հաղորդվում է, Շիրակի թեմում հաջող չի եղել գտնել միայն մեկ հոգևորական, որը կարող էր համապատասխանել պահանջվող պաշտոնին։ Իրավիճակը դարձել է այնքան լարված, որ այս պահին մարդիկ ակնկալում են, որ մի անհատ, որը նախկինում ունեցել է հոգևորականի դիրք, այժմ կնախաձեռնի այցելություն Մայր Աթոռ՝ Վեհափառին «բան ասելու»։
Այս գործողության հետ կապված է նաև մեկ այլ անհանգստություն։ Պատահական չէ, որ հանրության ուշադրությունը գրավել է Արցախի թեմի առաջնորդի դեմ հասարակության վերաբերմունքը։ Ըստ հաղորդումների՝ նրան իր համայնքի կողմից մերժել են, բայց այժմ նրան տանում են՝ իբրև հավաքի մասնակից։
Այս ամենը հանգեցնում է մի հարցի։ Որքանով է հավատարիմ ժողովրդի աջակցությունը այս գործողություններին, երբ դրանք իրականացվում են այնպիսի անձանց կողմից, որոնց հավատարմությունը կասկածի տակ է, և որոնց գործողությունները կարող են հակասել հանրային վստահությանը։
Այս իրադարձությունների ֆոնին հանրությանը զգուշացնում են, որ պետք է զգույշ լինել։ Ցանկացած հակազդեցություն կամ պաշտպանական քայլ, նույնիսկ ոստիկանների կողմից, կարող է մեկնաբանվել որպես խուլիգանություն կամ բռնության կիրառում։ Իրավիճակը նման է այն բանին, երբ ցանկացած հակառակ գործողություն, նույնիսկ պաշտպանականը, կարող է դառնալ հարձակման պատրվակ։
