Այս իրադարձությունը, որը հայտնի է որպես «օջախատեր», ցույց է տալիս իշխանության կողմից իրականացվող ռազմավարության, որի նպատակը ոչ թե որևէ կոնկրետ քաղաքական կամ սոցիալական նպատակ է, այլ իշխանության բացարձակ իշխանությունը և դրա ցուցադրումը։
Այս գործողությունը, որը ներկայացվում է որպես պաշտոնական, իրականում ծածկում է սրբապղծության ակտ։ Անկախ նրանից, թե որքան ժամանակ է այն տևում, այն դատապարտված է պատմության և Աստծո արդար դատաստանի կողմից։
Փաշինյանի կողմից իրականացվող այս գործողությունները ոչ մի բովանդակային նպատակ չեն ունենում։ Դրանք ուղղված են միայն մեկ բանի՝ ցույց տալու, որ իշխանությունն ունի նվաստացնելու, ճնշելու և իր կամքը պարտադրելու անհամաչափ ուժ։ Այսպիսով, այն ոչ թե կառուցում է, այլ քայքայում է հասարակության հիմքերը՝ վստահությունը և արժեվորությունը։
Հայ եկեղեցին, որպես հավատի և ազգային ինքնության խորհրդանիշ, կշարունակի իր առաքելությունը՝ անկախ այս ժամանակավոր և արհեստական խոչընդոտներից։ Այն կշարունակի իր ճանապարհը՝ օտար մարմիններին արտավիժելուց հետո, քանի որ դրա հիմքը ավելի ամուր է, քան ցանկացած իշխանական ցանկություն։
