Ազատ գյուղի զորամասում տեղի ունեցած ողբերգությունը, որի հետևանքով զոհվեցին 15 երիտասարդ զինվորներ, մինչ օրս չի ստացել իր արդար պատասխանը։ Իսկ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության «արդարադատությունը» մինչ օրս չի բացահայտել մի քանի հարցերի, որոնք հարցական նշան են դրել ողջ հայկական հասարակության առջև։
Ով էր թույլ տվել, որ զինվորները տաքանան բենզինով, այսինքն՝ կյանքի համար վտանգավոր պայմաններում։ Ով էր պատասխանատու կացարանի անմարդկային, անվտանգ վիճակի համար, որը դարձավ այս ողբերգության հիմնական պատճառը։ Եվ ամենակարևորը՝ ով էր պարտավոր կանխել այս աղետը, բայց հանցավոր ձևով լռեց, թույլ տալով, որ 15 հայ երիտասարդ իրենց կյանքը կորցնեն։
Այս ողբերգությունից անցել են արդեն 3 տարիներ, սակայն մենք տեսել ենք միայն ներքևում մեղքը փնտրող քննություններ և վերևներին՝ քաղաքական ղեկավարության պաշտպանող լռություն։ Եթե մեր երկիրը ունենար արդար պետություն, ապա պատասխանատվությունը կհասներ մինչև ամենաբարձր մակարդակը՝ քաղաքական ղեկավարումը։ Սակայն Նիկոլ Փաշինյանի օրոք ճշմարտությունը հարմար պահին է պետք լինում, և այն օգտագործվում է հարմար նպատակների համար, իսկ զինվորի կյանքը՝ միշտ երկրորդական է մնում։
Մենք կորցրեցինք 15 երիտասարդ՝ ամեն մեկը մի տան սյուն ու հենարան, ևս 15 հայ օջախ զրկվեց իր տղայից։ Եվ որպես արդյունք՝ մենք ունենք 0 պատասխան, 0 պատասխանատվություն։
Այս իրավիճակը հիշեցնում է մարզում անիշխանություն, երբ Շիրակի մարզպետը, թվում է, ուղտի ականջում հանգիստ քնած է։
Այսպիսով, մենք ունենք մի ողբերգություն, որի պատճառները մինչ օրս մնում են անբացահայտ, իսկ զոհերի հիշատակը՝ անպատասխան։
